Zorgverlener èn opsporingsambtenaar?

Datum van publicatie:
29-06-2005

Type:
Signalement

Cluster:

Behandelings- en zorgvraagstukken



Volledige publicatie:

Auteur(s):
Struijs, A.J.

Trefwoorden:
medisch beroepsgeheim, duty to warn, meldplicht, gelijke toegang, privacy, vertrouwen

Aanleiding

Steeds vaker wordt aan zorgverleners gevraagd mee te werken aan het verstrekken van patiënteninformatie in verband met een publiek belang - zoals openbare veiligheid en de opsporing van misdrijven.

Hoofdvraag

Welk spanningsveld kan bestaan tussen de zorgtaak en de signalerings- en opsporingstaak van de zorgverlener? (afgeleid)

Ethische discussie

Zal het vaker negeren van de geheimhoudingsplicht leiden tot een belemmering van de vertrouwensrelatie met de patiënt/cliënt en de toegankelijkheid van de zorg? Zullen niet steeds meer situaties als `uitzonderingen` op de regel beschouwd worden? Hoe ver is te gaan met de waarschuwingsplicht? Werkt het huidige politieke klimaat er ook niet aan mee om (te) veel nadruk te leggen op de `duty to warn` en minder te hechten aan privacybelangen?

Doelgroep

Beleidsmakers, politici, professionals, patiënten/cliënten (niet expliciet benoemd)

Aanbeveling

Het lijkt tijd voor een fundamenteel debat over de grenzen tussen zwijgplicht en spreekplicht. Doel daarvan is te zoeken naar een nieuw evenwicht tussen de belangen die beschermd worden door het beroepsgeheim en die ten dienste staan van de opsporing van misdrijven.

CEG gebruikt cookies voor het goed laten functioneren van de site en voor het registreren van de bezoekers. Om door te gaan zijn de functionele cookies noodzakelijk.





Onderaan elke pagina is een link naar onze privacy policy te vinden.