Verpleeghuisgeneeskunde

Nederland telt ongeveer 345 verpleeghuizen. De mensen die daar komen, hebben een multidisciplinaire behandeling, complexe zorg en revalidatie nodig die zij thuis of in een verzorgingshuis niet (voldoende) kunnen ontvangen. De doelgroep van verpleeghuizen zijn kwetsbare ouderen en mensen met complexe zorgvragen.

Het gaat grofweg om drie groepen mensen:

  1. mensen die ontslagen zijn uit het ziekenhuis, maar nog niet genoeg hersteld zijn om weer thuis te gaan wonen,
  2. mensen die revalideren na een ongeluk en weer leren lopen, praten etc.,
  3. mensen – ook jonge mensen – die vanwege hun ziekte een multidisciplinaire behandeling en complexe zorg nodig hebben.

Voor de eerste twee groepen is een verpleeghuiszorg meestal van tijdelijke aard, maar voor de laatste groep is het verpleeghuisverblijf vaak permanent. De groep permanente bewoners telt ongeveer 65.000 mensen.

Voor mensen die permanent in een verpleeghuis wonen, kan verpleeghuiszorg van somatische en/of van psychogeriatrische aard zijn. In het eerste geval gaat het bijvoorbeeld om bewoners die beperkt functioneren na een herseninfarct, of lijden aan MS, of mensen met vormen van ernstig niet-aangeboren hersenletsel zoals herseninfarcten of in vegetatieve toestand verkeren. Het tweede geval betreft bewoners die bijvoorbeeld lijden aan diverse vormen van dementie of het syndroom van Korsakov.

De gevarieerde, kwetsbare bewonerspopulatie van verpleeghuizen brengt specifieke ethische kwesties met zich mee. Veel medische beslissingen concentreren zich rondom het levenseinde van de bewoners. Daarnaast is veel verpleeghuiszorg palliatief van aard, omdat genezing vaak niet meer mogelijk is. Complicerende factor is bovendien dat veel bewoners wilsonbekwaam zijn.

h2. Ethische kwesties

Agenda

CEG gebruikt cookies voor het goed laten functioneren van de site en voor het registreren van de bezoekers. Om door te gaan zijn de functionele cookies noodzakelijk.





Onderaan elke pagina is een link naar onze privacy policy te vinden.